Το έκζεμα (δερματίτιδα) είναι μία από τις συνηθέστερες δερματολογικές παθήσεις και αποτελεί μία φλεγμονώδη κατάσταση του δέρματος που μπορεί να προκληθεί από μία σειρά παραγόντων. Τα συνήθη συμπτώματα του εκζέματος είναι το οίδημα, η ερυθρότητα του δέρματος, ο κνησμός και η απολέπιση του δέρματος. Το έκζεμα δεν είναι μεταδοτικό.
Θεραπεία εκζέματος
Η θεραπεία είναι δύσκολη και απαιτεί εμπειρία και καλή γνώση της νόσου. Είναι συμπτωματική και έχει σαν σκοπό την αντιμετώπιση του κνησμού και της φλεγμονής και την πρόληψη των υποτροπών.
Η λεπτομερής ενημέρωση είναι σημαντική για την αντιμετώπιση της νόσου και θα περιλαμβάνει αρχικά πληροφορίες για την πορεία και την εξέλιξη της και κυρίως για τούς παράγοντες που την προκαλούν η την επιδεινώνουν .
Συμβουλές για το έκζεμα
Προσπαθήστε να αποφύγετε του εκλυτικούς παράγοντες, στους οποίους περιλαμβάνονται τα αλλεργιογόνα και διάφορες ερεθιστικές ουσίες . Η προσπάθεια αποφυγής τους είναι δύσκολη και επίπονη επειδή ο αριθμός τούς είναι μεγάλος και δεν είναι πάντα ειδικότερα σαφής η σχέση με την νόσο.
Βασικοί κανόνες για το έκζεμα
Ο ασθενής δεν πρέπει να χρησιμοποιεί συνθετικά και μάλλινα ενδύματα. Τα βαμβακερά είναι τα πιο κατάλληλα. Δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται συνθετικά απορρυπαντικά και μαλακτικά για τον καθαρισμό των ρούχων. Επίσης να μην χρησιμοποιούνται αφρόλουτρα με αρώματα και χρώματα. Σχετικά με τις τροφές, δεν υπάρχει τεκμηρίωση για την συσχέτιση με την νόσο. Συνήθη αλλεργιογόνα είναι το αυγό, τα ψάρια, το γάλα, η σόγια, η σοκολάτα, τα οινοπνευματώδη, τα πορτοκάλια, τα καρότα, οι φράουλες και τα συντηρητικά τροφών. Ο ασθενής θα πρέπει να αποφεύγει τροφές που αναφέρει ότι επιδεινώνουν την νόσο
Το έκζεμα μπορεί να ελέγχεται ικανοποιητικά και να παραμένει σε ύφεση με κατάλληλη θεραπεία και φαρμακευτική αγωγή.
Αντιμετωπίζεται με:
- Τοπική εφαρμογή ενυδατικών προϊόντων
- Αμυλούχα μπάνια σε συνδυασμό με μαλακτικά σκευάσματα προσφέρουν σημαντική βοήθεια τόσο στην θεραπεία όσο και στην διατήρηση του αποτελέσματος
- Τοπικά σκευάσματα κορτικοειδών (κρέμες)
- Στεροειδή συστηματικά σε βαριές περιπτώσεις (από το στόμα ή ακόμη και ενέσιμα)
- Τοπικά ανοσοτροποιητικά (αναστολείς καλσινευρίνης)
Βασικό είναι να βρεθεί ο αιτιολογικός παράγοντας (αλλεργιογόνο ) και η αποφυγή επαφής με αυτόν.
Η μολυσματική τέρμινθος είναι μια καλοήθης ιογενής λοίμωξη του δέρματος η οποία οφείλεται σε έναν DNA ιό, τον MCV (Moluscum Contagiosum Virus) ή αλλιώς ιό της μολυσματικής τερμίνθου.
Η μετάδοση του ιού γίνεται με τη δερματική επαφή, αλλά και με την επαφή του δέρματος με μολυσμένα με τον ιό αντικείμενα, όπως πετσέτες, ρούχα και σεντόνια. Είναι πολύ συχνή δερματική λοίμωξη στα παιδιά, ενώ αποτελεί και σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα στους ενήλικες.
Οι βλάβες που προκαλεί ο ιός της μολυσματικής τερμίνθου είναι πολλαπλά, στρογγυλά ογκίδια, ροζ ή λευκωπού γυαλιστερού χρώματος, συνήθως 2-5 χιλιοστά σε διάμετρο. Είναι δυνατόν να εμφανιστούν σχεδόν σε όλες τις περιοχές του σώματος, όπως το πρόσωπο, λαιμό ,μασχάλες , τον κορμό και στα άκρα στις μικρότερες ηλικίες ενώ στους ενήλικες προτιμά κυρίως στη γεννητική περιοχή και τις μηροβουβωνικές πτυχές .
Υπάρχει μεγάλη πιθανότητα επέκτασης και σε άλλα σημεία του σώματος μέσω του αυτοενοφθαλμισμού που μπορεί να συμβεί με , το ξύσιμο ή την προσπάθεια σύνθλιψης κάποιας βλάβης. O ο ιός της μολυσματικής τερμίνθου δεν παραμένει στο σώμα εφόσον αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά οι βλάβες που δημιουργεί.
Η επιλογή της θεραπείας εξαρτάται από το μέγεθος, τον αριθμό, την ανατομική, την ηλικία του ασθενή.
Προτεινόμενες θεραπείες:
Κρυοθεραπεία, εφαρμογή δηλαδή υγρού αζώτου με μια συσκευή ψεκασμού που παγώνει τη βλάβη
Χειρουργική αφαίρεση που συνίσταται στη σύνθλιψη των βλαβών με χειρουργική λαβίδα και εφαρμογή αμέσως μετά βάμματος ιωδίου στα σημεία.
Ηλεκτροχειρουργική ή διαθερμοπηξία που επιτελείται υπό τοπική αναισθησία και είναι αποτελεσματική και σε μεγαλύτερες σε μέγεθος βλάβες.
Τι είναι η φθειρίαση τριχωτού κεφαλής και πού οφείλεται;
Η φθειρίαση του τριχωτού της κεφαλής είναι ένα συχνό μεταδοτικό νόσημα των παιδιών, κυρίως προσχολικής και σχολικής ηλικίας,παρολα αυτα είναι συχνότερη στα κορίτσια.
Οφείλεται στο παράσιτο Pediculus humanus capitis.
Είναι άπτερο έντομο που διαθέτει τρία ζεύγη ποδιών με δαγκάνες, το άνοιγμα των οποίων ανταποκρίνεται στη διάμετρο της τρίχας της κεφαλής.
Η θηλυκή ψείρα κατά τη διάρκεια της ζωής της που είναι ένας μήνας, γεννά 7-10 αυγά ημερησίως, τα οποία ανευρίσκονται προσκολλημένα στο στέλεχος της τρίχας κοντά στην επιφάνεια του δέρματος.
Τα αυγά επωάζονται σε 8 ημέρες.
Προτιμά τις τρίχες της ινιακής και οπισθωτιαίας περιοχής και προκαλεί κνησμό.
Ποια είναι η κλινική εικόνα της νόσου;
Τα άτομα που προσβάλλονται από φθειρίαση (ψείρες), είναι κάποιες φορές ασυμπτωματικά. Αλλα τα πιο συχνά συμπτώματα όμως είναι ο έντονος κνησμός στο τριχωτό, στο λαιμό και πίσω από τα αυτιά.
Ενδέχεται να εμφανιστούν επίμονες πυοδερματίτιδες και διογκωμένοι λεμφαδένες στις ίδιες περιοχές.
Τα συμπτώματα αυτά είναι που πρέπει να αξιολογήσει ο δερματολόγος, για να προβεί στην ενδεδειγμένη θεραπευτική αγωγή.
Ποιοί είναι οι τρόποι που μεταδίδεται;
Η νόσος μπορεί να μεταδοθεί τόσο με την άμεση επαφή της κεφαλής του πάσχοντος παιδιού με την κεφαλή του υγιούς, όσο και με τη χρήση μολυσμένων αντικειμένων, όπως καπέλα, κασκόλ, χτένες, κορδέλες κ.α.
Πώς γίνεται η θεραπεία της φθειρίασης τριχωτού κεφαλής;
Αφού διαπιστωθεί η παρουσία ενεργού νόσου, ο δερματολόγος συστήνει τοπικό αντιφθειρικό σκεύασμα, για παιδιά άνω των 2 ετών, η εφαρμογή του οποίου επαναλαμβάνεται σε 8 έως 10 μέρες.(οταν δηλαδη τα αυγα θα εκολαυθοθν σε ψειρες )
Κατά τη διάρκεια της θεραπευτικής αγωγής καλό θα είναι να αποφεύγεται η άμεση χρήση συσκευών στεγνώματος των μαλλιών (σεσουάρ), επειδή συχνά μειώνεται η δράση των αντιφθειρικών σκευασμάτων.
Σε κάθε περίπτωση, συστήνεται η μηχανική απομάκρυνση των αυγών του παρασίτου, που γίνεται με τη βοήθεια πυκνόδοντης χτένας την οποια θα εχουμε βυθήσει σε χλιαρό ξυδι.
Προληπτικά, μπορεί να προταθεί η εφαρμογή απωθητικής λοσιόν, σε περιπτώσεις που αναφέρεται επιδημία ή μεμονωμένα κρούσματα, ιδιαίτερα σε χώρους όπου συγχρωτίζονται παιδιά (σχολεία, γυμναστήρια).
Τι θα πρέπει να γνωρίζουν οι γονείς;
Επειδή η διάγνωση της φθειρίασης μπορεί να προκαλέσει άγχος, φόβο και ένταση τόσο στο παιδί όσο και σε όλη την οικογένεια, οι γονείς θα πρέπει να έχουν υπόψιν τους ότι:
•Η εμφάνιση φθειρίασης δεν είναι σημάδι κακής υγιεινής,αντιθετα εχιυν προτιμησει στα πολυ καθαρα κεφάλια
•Υπάρχει αποτελεσματική θεραπεία.
•Η φθειρίαση δεν προκαλεί σοβαρά ή μόνιμα προβλήματα.
•Ο οποιοσδήποτε κνησμός στο τριχωτό της κεφαλής δεν είναι κατά ανάγκη φθειρίαση και θα πρέπει να αποφεύγεται η αλόγιστη χρήση αντιφθειρικών σκευασμάτων.
Οι μυρμηγκιές (μυρμηκιές), αν και καλοήθης κατάσταση, προκαλούν ανησυχία στους ασθενείς καθώς μπορεί να πονάνε ή και να αιμορραγούν, ενώ αν οι μυρμηγκιές εντοπίζονται στα πόδια μπορεί να δυσχεραίνουν τη βάδιση. Ο εν λόγω ιός προκαλεί τον ταχύ πολλαπλασιασμό των κυττάρων του δέρματος με αποτέλεσμα να αναπτύσσονται οι μυρμηγκιές, δηλ. καλοήθη εξογκώματα με μορφή κουνουπιδιού. Οι μυρμηγκιές (μυρμηκιές) είναι η δεύτερη σε συχνότητα δερματική νόσος μετά την ακμή. Τα παιδιά και άτομα νεαρής ηλικίας προσβάλλονται συχνότερα από μυρμηγκιές, λόγω του ανώριμου ανοσοποιητικού συστήματος των ατόμων αυτών, αν και δεν αποκλείεται η εμφάνισή τους σε οποιαδήποτε ηλικία.
Μυρμηγκιές (μυρμηκιές) συνήθως εμφανίζονται στα χέρια, στα πόδια και στο πρόσωπο. Εντούτοις, από μυρμηγκιές μπορεί να προσβληθεί οποιοδήποτε σημείο του σώματος. Πιο συχνή είναι η εμφάνιση των μυρμηγκιών το καλοκαίρι, λόγω της μη χρήσης υποδημάτων και την αυξημένη επαφή με το νερό που καθιστά το δέρμα πιο ευάλωτο στην επίθεση του ιού.
Οι μυρμηγκιές είναι εξαιρετικά μεταδοτικές και η τήρηση κάποιων κανόνων είναι απαραίτητη για την πρόληψη.
Το συχνό πλύσιμο των χεριών είναι απαραίτητο καθώς μυρμηγκιές μεταδίδονται ακόμη και με την απλή επαφή.
Η επαφή με γυμνά πόδια γύρω από πισίνες, καθώς και στην άμμο πρέπει να αποφεύγεται γιατί ο ιός της μυρμηκιάς μπορεί να ζει εκεί για αρκετά 24ωρα.
Αποφυγή χρήσης πισίνας σε άτομα με μυρμηγκιές έως ότου θεραπευτούν είναι επιβεβλημένη για την πρόληψη μετάδοσής τους
Η χρήση ατομικής πετσέτας αποτρέπει την μετάδοση των μυρμηγκιών.
Η άμεση θεραπεία μυρμηγκιών όταν αυτές εμφανίζονται μας προφυλάσσει από την εξάπλωσή τους και τη μετάδοσή τους σε άλλους.
Το μολυσματικό κηρίο είναι μια συνηθισμένη, επιφανειακή μικροβιακή λοίμωξη του δέρματος, το οποίο είναι μεταδοτικό νόσημα και προκαλείται από το σταφυλόκοκκο, το στρεπτόκοκκο ή και τα δύο μικρόβια. Η μετάδοση γίνεται άμεσα με την επαφή των ανθρώπων και επηρεάζεται από περιβαλλοντικούς παράγοντες (αυξημένη θερμοκρασία και υγρασία ) , και από την συνύπαρξη άλλων δερματοπαθειών.
Παρουσιάζεται συνηθέστερα στην παιδική ηλικία, και έχει μια προτίμηση να εμφανίζεται κατά τη διάρκεια των θερινών μηνών του έτους.
Το κηρίο μπορεί να εμφανιστεί μετά από μικρό τραυματισμό του δέρματος, όπως π.χ. μετά από δείγμα εντόμου, αλλά δεν είναι λίγες οι φορές όπου εμφανίζεται σε κλινικά υγιές δέρμα.
Υπάρχουν δύο μορφές: το μη πομφολυγώδες μολυσματικό κηρίο και το πομφολυγώδες μολυσματικό κηρίο.
1.Το μη πομφολυγώδες μολυσματικό κηρίο, ξεκινά με τη μορφή φυσαλίδας με λεπτό τοίχωμα, η οποία ταχέως ρήγνυται, ξηραίνεται και σχηματίζει κίτρινο – καφέ εφελκίδα (=κρούστα) που θυμίζει σταγόνα μελιού (μελιτόχρους εφελκίδα). Εμφανίζεται κυρίως στην περιοχή γύρω από τη μύτη και το στόμα. Οι βλάβες επεκτείνονται προοδευτικά, ενώ στην περιφέρεια εμφανίζονται νέα στοιχεία.
2. Στο πομφολυγώδες μολυσματικό κηρίο, οι πομφόλυγες μπορεί να φτάσουν σε διάμετρο τα 3 εκατοστά, ενώ όταν ραγούν σχηματίζονται διαβρώσεις που καλύπτονται από καφεοειδείς εφελκίδες. Μπορεί να παρουσιαστεί σε κάθε σημείο του σώματος.
Η κατάλληλη θεραπευτική αγωγή εξαρτάται σε ποιό μικρόβιο οφείλεται και από την έκταση
Εάν οι βλάβες είναι λίγες θα προτιμηθεί αντιβιοτικό για τοπική εφαρμογή, ενώ η συστηματική θεραπεία είναι απαραίτητη σε περιπτώσεις γενικευμένου μολυσματικού κηρίου ,’η σε εμφάνιση επιπλοκών και σε ασθενείς με συνοδά νοσήματα
Θα πρέπει το παιδί να απέχει από τις σχολικές και εξωσχολικές δραστηριότητες για πρόληψη μετάδοσης του νοσήματος ,ενώ εάν νοσήσει κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών διακοπών θα πρέπει να αποφύγει το κολύμπι και την επαφή με την άμμο για 7 ήμερες .
Τα αιμαγγειώματα είναι καλοήθεις όγκοι του ενδοθηλίου των αγγείων. Ανάλογα με το βάθος τους, τα ταξινομούμε σε επιφανειακά, εν τω βάθη και μικτά.
Μορφές αιμαγγειωμάτων είναι
- τα αγγειοκερατώματα,
- τα αστεροειδή αιμαγγειώματα,
- τα γεροντικά αιμαγγειώματα και
- οι φλεβικές λίμνες.
- τα βρεφικά αιμαγγειώματα, τα οποία υποχωρούν αυτόματα στα πρώτα χρόνια της ζωής του παιδιού, σε ένα ποσοστό 80%.
Αντιμετώπιση – Θεραπεία
Τα αιμαγγειώματα αντιμετωπίζονταν παλαιότερα με τη μέθοδο της κρυοχειρουργικής (εξ’ επαφής τεχνική, με ψύξη ανάλογη της βλάβης), ενώ η πιο σύγχρονη μέθοδος αντιμετώπισης, είναι αυτή της χρήσης των laser. Συγκεκριμένα, συχνότερα χρησιμοποιείται το παλμικό laser χρωστικής (Pulsed – dye laser), ενώ τα CO2 ή Erbium lasers περιορίζονται σε υποστρέφοντα αιμαγγειώματα.
